neo-pla-to-ni-ka

neoplatonika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: neoplatonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
neoplatonicymnoga mianownikmęski osobowy
neoplatonicymnoga wołaczmęski osobowy
neoplatonikpojedyncza mianownikmęski osobowy
neoplatonikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
neoplatonikapojedyncza biernikmęski osobowy
neoplatonikachmnoga miejscownikmęski osobowy
neoplatonikamimnoga narzędnikmęski osobowy
neoplatonikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
neoplatonikimnoga biernikmęski zwierzęcy
neoplatonikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
neoplatonikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
neoplatonikommnoga celownikmęski osobowy
neoplatonikowipojedyncza celownikmęski osobowy
neoplatonikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
neoplatonikówmnoga biernikmęski osobowy
neoplatonikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
neoplatonikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz