neu-tra-li-tet

neutralitet (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: neutralitet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
neutraliteciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
neutraliteciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
neutralitetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
neutralitetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
neutralitetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
neutralitetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
neutralitetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
neutralitetommnoga celownikmęski rzeczowy
neutralitetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
neutralitetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
neutralitetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
neutralitetymnoga mianownikmęski rzeczowy
neutralitetymnoga biernikmęski rzeczowy
neutralitetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz