neu-tro-ny

neutrony (nazwa pospolita) rzeczownik fiz.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: neutron

słowoliczbaprzypadekrodzaj
neutronpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
neutronpojedyncza biernikmęski rzeczowy
neutronachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
neutronamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
neutronempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
neutroniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
neutroniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
neutronommnoga celownikmęski rzeczowy
neutronowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
neutronówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
neutronupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
neutronymnoga mianownikmęski rzeczowy
neutronymnoga biernikmęski rzeczowy
neutronymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz