nic-po-ci

nicpoci (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nicpota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nicpocimnoga mianownikmęski osobowy
nicpocimnoga wołaczmęski osobowy
nicpociepojedyncza celownikmęski osobowy
nicpociepojedyncza miejscownikmęski osobowy
nicpotapojedyncza mianownikmęski osobowy
nicpotachmnoga miejscownikmęski osobowy
nicpotamimnoga narzędnikmęski osobowy
nicpotąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
nicpotępojedyncza biernikmęski osobowy
nicpotopojedyncza wołaczmęski osobowy
nicpotommnoga celownikmęski osobowy
nicpotówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nicpotówmnoga biernikmęski osobowy
nicpotymnoga mianownikmęski zwierzęcy
nicpotymnoga biernikmęski zwierzęcy
nicpotymnoga wołaczmęski zwierzęcy
nicpotypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz