nie-do-wiar-ka-mi

niedowiarkami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: niedowiarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
niedowiarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
niedowiarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
niedowiarkapojedyncza biernikmęski osobowy
niedowiarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
niedowiarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
niedowiarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
niedowiarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
niedowiarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
niedowiarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
niedowiarkommnoga celownikmęski osobowy
niedowiarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
niedowiarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
niedowiarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
niedowiarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
niedowiarkówmnoga biernikmęski osobowy
niedowiarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
niedowiarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz