nie-na-prze-mian-ręcz-no-ści

nienaprzemianręczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nienaprzemianręczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nienaprzemianręcznościmnoga dopełniaczżeński
nienaprzemianręcznościmnoga mianownikżeński
nienaprzemianręcznościmnoga biernikżeński
nienaprzemianręcznościmnoga wołaczżeński
nienaprzemianręcznościpojedyncza celownikżeński
nienaprzemianręcznościpojedyncza miejscownikżeński
nienaprzemianręcznościpojedyncza dopełniaczżeński
nienaprzemianręcznościpojedyncza wołaczżeński
nienaprzemianręcznościachmnoga miejscownikżeński
nienaprzemianręcznościamimnoga narzędnikżeński
nienaprzemianręcznościąpojedyncza narzędnikżeński
nienaprzemianręcznościommnoga celownikżeński
nienaprzemianręcznośćpojedyncza biernikżeński
nienaprzemianręcznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz