nie-obu-kie-run-ko-wo-ść

nieobukierunkowość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nieobukierunkowość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nieobukierunkowościmnoga dopełniaczżeński
nieobukierunkowościmnoga mianownikżeński
nieobukierunkowościmnoga biernikżeński
nieobukierunkowościmnoga wołaczżeński
nieobukierunkowościpojedyncza celownikżeński
nieobukierunkowościpojedyncza miejscownikżeński
nieobukierunkowościpojedyncza dopełniaczżeński
nieobukierunkowościpojedyncza wołaczżeński
nieobukierunkowościachmnoga miejscownikżeński
nieobukierunkowościamimnoga narzędnikżeński
nieobukierunkowościąpojedyncza narzędnikżeński
nieobukierunkowościommnoga celownikżeński
nieobukierunkowośćpojedyncza biernikżeński
nieobukierunkowośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz