nie-trój-bu-ńczucz-no-ści

nietrójbuńczuczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nietrójbuńczuczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nietrójbuńczucznościmnoga dopełniaczżeński
nietrójbuńczucznościmnoga mianownikżeński
nietrójbuńczucznościmnoga biernikżeński
nietrójbuńczucznościmnoga wołaczżeński
nietrójbuńczucznościpojedyncza celownikżeński
nietrójbuńczucznościpojedyncza miejscownikżeński
nietrójbuńczucznościpojedyncza dopełniaczżeński
nietrójbuńczucznościpojedyncza wołaczżeński
nietrójbuńczucznościachmnoga miejscownikżeński
nietrójbuńczucznościamimnoga narzędnikżeński
nietrójbuńczucznościąpojedyncza narzędnikżeński
nietrójbuńczucznościommnoga celownikżeński
nietrójbuńczucznośćpojedyncza biernikżeński
nietrójbuńczucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz