nie-uku

nieuku (nazwa pospolita) rzeczownik pogard.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nieuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nieucymnoga mianownikmęski osobowy
nieucymnoga wołaczmęski osobowy
nieukpojedyncza mianownikmęski osobowy
nieukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nieukapojedyncza biernikmęski osobowy
nieukachmnoga miejscownikmęski osobowy
nieukamimnoga narzędnikmęski osobowy
nieukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nieukimnoga biernikmęski zwierzęcy
nieukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nieukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nieukommnoga celownikmęski osobowy
nieukowipojedyncza celownikmęski osobowy
nieukowiemnoga mianownikmęski osobowy
nieukowiemnoga wołaczmęski osobowy
nieukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nieukówmnoga biernikmęski osobowy
nieukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nieukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz