nie-wier-nik

niewiernik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: niewiernik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
niewiernicymnoga mianownikmęski osobowy
niewiernicymnoga wołaczmęski osobowy
niewiernikpojedyncza mianownikmęski osobowy
niewiernikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
niewiernikapojedyncza biernikmęski osobowy
niewiernikachmnoga miejscownikmęski osobowy
niewiernikamimnoga narzędnikmęski osobowy
niewiernikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
niewiernikimnoga biernikmęski zwierzęcy
niewiernikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
niewiernikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
niewiernikommnoga celownikmęski osobowy
niewiernikowipojedyncza celownikmęski osobowy
niewiernikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
niewiernikówmnoga biernikmęski osobowy
niewiernikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
niewiernikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz