no-bi-le

nobile (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nobil

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nobilpojedyncza mianownikmęski osobowy
nobilapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nobilapojedyncza biernikmęski osobowy
nobilachmnoga miejscownikmęski osobowy
nobilamimnoga narzędnikmęski osobowy
nobilemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nobilemnoga biernikmęski zwierzęcy
nobilemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nobilemnoga mianownikmęski osobowy
nobilemnoga wołaczmęski osobowy
nobilempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nobilimnoga dopełniaczmęski osobowy
nobilimnoga biernikmęski osobowy
nobilommnoga celownikmęski osobowy
nobilowipojedyncza celownikmęski osobowy
nobilowiemnoga mianownikmęski osobowy
nobilowiemnoga wołaczmęski osobowy
nobilówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nobilówmnoga biernikmęski osobowy
nobilupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nobilupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz