nor-ber-ta-ni-nem

norbertaninem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: norbertanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
norbertanachmnoga miejscownikmęski osobowy
norbertanamimnoga narzędnikmęski osobowy
norbertaniemnoga mianownikmęski osobowy
norbertaniemnoga wołaczmęski osobowy
norbertaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
norbertaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
norbertaninapojedyncza biernikmęski osobowy
norbertaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
norbertaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
norbertaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
norbertaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
norbertanommnoga celownikmęski osobowy
norbertanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
norbertanówmnoga biernikmęski osobowy
norbertanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
norbertanymnoga biernikmęski zwierzęcy
norbertanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz