nor-mal-ce

normalce (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: normalka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
normalcepojedyncza celownikżeński
normalcepojedyncza miejscownikżeński
normalekmnoga dopełniaczżeński
normalkapojedyncza mianownikżeński
normalkachmnoga miejscownikżeński
normalkamimnoga narzędnikżeński
normalkąpojedyncza narzędnikżeński
normalkępojedyncza biernikżeński
normalkimnoga mianownikżeński
normalkimnoga biernikżeński
normalkimnoga wołaczżeński
normalkipojedyncza dopełniaczżeński
normalkopojedyncza wołaczżeński
normalkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz