nor-mand-czy-kom

Normandczykom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Normandczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Normandczycymnoga mianownikmęski osobowy
Normandczycymnoga wołaczmęski osobowy
Normandczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Normandczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Normandczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Normandczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Normandczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Normandczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Normandczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Normandczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Normandczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Normandczykommnoga celownikmęski osobowy
Normandczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Normandczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Normandczykówmnoga biernikmęski osobowy
Normandczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Normandczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz