nor-mi-sta-mi

normistami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: normista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
normistapojedyncza mianownikmęski osobowy
normistachmnoga miejscownikmęski osobowy
normistamimnoga narzędnikmęski osobowy
normistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
normistępojedyncza biernikmęski osobowy
normistopojedyncza wołaczmęski osobowy
normistommnoga celownikmęski osobowy
normistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
normistówmnoga biernikmęski osobowy
normistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
normistymnoga biernikmęski zwierzęcy
normistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
normistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
normiścimnoga mianownikmęski osobowy
normiścimnoga wołaczmęski osobowy
normiściepojedyncza celownikmęski osobowy
normiściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz