nor-ni-ka-mi

nornikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: nornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nornikpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
nornikapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
nornikapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
nornikachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
nornikamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
nornikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nornikimnoga biernikmęski zwierzęcy
nornikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nornikiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
nornikommnoga celownikmęski zwierzęcy
nornikowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
nornikówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
nornikupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
nornikupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz