nor-wi-do-lo-gu

norwidologu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: norwidolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
norwidolodzymnoga mianownikmęski osobowy
norwidolodzymnoga wołaczmęski osobowy
norwidologpojedyncza mianownikmęski osobowy
norwidologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
norwidologapojedyncza biernikmęski osobowy
norwidologachmnoga miejscownikmęski osobowy
norwidologamimnoga narzędnikmęski osobowy
norwidologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
norwidologimnoga biernikmęski zwierzęcy
norwidologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
norwidologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
norwidologommnoga celownikmęski osobowy
norwidologowipojedyncza celownikmęski osobowy
norwidologowiemnoga mianownikmęski osobowy
norwidologowiemnoga wołaczmęski osobowy
norwidologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
norwidologówmnoga biernikmęski osobowy
norwidologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
norwidologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz