nud-ni-ka

nudnika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nudnicymnoga mianownikmęski osobowy
nudnicymnoga wołaczmęski osobowy
nudnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
nudnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nudnikapojedyncza biernikmęski osobowy
nudnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
nudnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
nudnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nudnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
nudnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nudnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nudnikommnoga celownikmęski osobowy
nudnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
nudnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nudnikówmnoga biernikmęski osobowy
nudnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nudnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz