nu-do-cie

nudocie (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nudota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nudociepojedyncza celownikżeński
nudociepojedyncza miejscownikżeński
nudotmnoga dopełniaczżeński
nudotapojedyncza mianownikżeński
nudotachmnoga miejscownikżeński
nudotamimnoga narzędnikżeński
nudotąpojedyncza narzędnikżeński
nudotępojedyncza biernikżeński
nudotopojedyncza wołaczżeński
nudotommnoga celownikżeński
nudotymnoga mianownikżeński
nudotymnoga biernikżeński
nudotymnoga wołaczżeński
nudotypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz