nu-me-ran-tem

numerantem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: numerant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
numerancimnoga mianownikmęski osobowy
numerancimnoga wołaczmęski osobowy
numeranciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
numeranciepojedyncza wołaczmęski osobowy
numerantpojedyncza mianownikmęski osobowy
numerantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
numerantapojedyncza biernikmęski osobowy
numerantachmnoga miejscownikmęski osobowy
numerantamimnoga narzędnikmęski osobowy
numerantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
numerantommnoga celownikmęski osobowy
numerantowipojedyncza celownikmęski osobowy
numerantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
numerantówmnoga biernikmęski osobowy
numerantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
numerantymnoga biernikmęski zwierzęcy
numerantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz