nu-mi-zma-ty-ku

numizmatyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: numizmatyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
numizmatycymnoga mianownikmęski osobowy
numizmatycymnoga wołaczmęski osobowy
numizmatykpojedyncza mianownikmęski osobowy
numizmatykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
numizmatykapojedyncza biernikmęski osobowy
numizmatykachmnoga miejscownikmęski osobowy
numizmatykamimnoga narzędnikmęski osobowy
numizmatykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
numizmatykimnoga biernikmęski zwierzęcy
numizmatykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
numizmatykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
numizmatykommnoga celownikmęski osobowy
numizmatykowipojedyncza celownikmęski osobowy
numizmatykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
numizmatykówmnoga biernikmęski osobowy
numizmatykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
numizmatykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz