nun-cja-tu-ro

nuncjaturo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: nuncjatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nuncjaturmnoga dopełniaczżeński
nuncjaturapojedyncza mianownikżeński
nuncjaturachmnoga miejscownikżeński
nuncjaturamimnoga narzędnikżeński
nuncjaturąpojedyncza narzędnikżeński
nuncjaturępojedyncza biernikżeński
nuncjaturopojedyncza wołaczżeński
nuncjaturommnoga celownikżeński
nuncjaturymnoga mianownikżeński
nuncjaturymnoga biernikżeński
nuncjaturymnoga wołaczżeński
nuncjaturypojedyncza dopełniaczżeński
nuncjaturzepojedyncza celownikżeński
nuncjaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz