nun-cju-sze

nuncjusze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nuncjusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nuncjuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
nuncjuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nuncjuszapojedyncza biernikmęski osobowy
nuncjuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
nuncjuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
nuncjuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nuncjuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
nuncjuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nuncjuszemnoga mianownikmęski osobowy
nuncjuszemnoga wołaczmęski osobowy
nuncjuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nuncjuszommnoga celownikmęski osobowy
nuncjuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
nuncjuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nuncjuszówmnoga biernikmęski osobowy
nuncjuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nuncjuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
nuncjuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
nuncjuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz