nup-tu-rien-ta-mi

nupturientami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nupturient

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nupturiencimnoga mianownikmęski osobowy
nupturiencimnoga wołaczmęski osobowy
nupturienciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
nupturienciepojedyncza wołaczmęski osobowy
nupturientpojedyncza mianownikmęski osobowy
nupturientapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nupturientapojedyncza biernikmęski osobowy
nupturientachmnoga miejscownikmęski osobowy
nupturientamimnoga narzędnikmęski osobowy
nupturientempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nupturientommnoga celownikmęski osobowy
nupturientowipojedyncza celownikmęski osobowy
nupturientówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nupturientówmnoga biernikmęski osobowy
nupturientymnoga mianownikmęski zwierzęcy
nupturientymnoga biernikmęski zwierzęcy
nupturientymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz