nur-cie

nurcie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: nurt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nurciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
nurciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
nurtpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
nurtpojedyncza biernikmęski rzeczowy
nurtachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
nurtamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
nurtempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
nurtommnoga celownikmęski rzeczowy
nurtowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
nurtówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
nurtupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
nurtymnoga mianownikmęski rzeczowy
nurtymnoga biernikmęski rzeczowy
nurtymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz