oasow-ce

oasowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: oasowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oasowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oasowcapojedyncza biernikmęski osobowy
oasowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
oasowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
oasowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
oasowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
oasowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
oasowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oasowcommnoga celownikmęski osobowy
oasowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
oasowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oasowcówmnoga biernikmęski osobowy
oasowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oasowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
oasowcymnoga mianownikmęski osobowy
oasowcymnoga wołaczmęski osobowy
oasowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
oasowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz