obar-tle

obartle (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: obartel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obartelpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
obartelpojedyncza biernikmęski rzeczowy
obartlapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
obartlachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
obartlamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
obartlemnoga mianownikmęski rzeczowy
obartlemnoga biernikmęski rzeczowy
obartlemnoga wołaczmęski rzeczowy
obartlempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
obartlimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
obartlommnoga celownikmęski rzeczowy
obartlowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
obartlupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
obartlupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz