ob-co-ple-mien-nik

obcoplemiennik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obcoplemiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obcoplemiennicymnoga mianownikmęski osobowy
obcoplemiennicymnoga wołaczmęski osobowy
obcoplemiennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
obcoplemiennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obcoplemiennikapojedyncza biernikmęski osobowy
obcoplemiennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
obcoplemiennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
obcoplemiennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
obcoplemiennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
obcoplemiennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
obcoplemiennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obcoplemiennikommnoga celownikmęski osobowy
obcoplemiennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
obcoplemiennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obcoplemiennikówmnoga biernikmęski osobowy
obcoplemiennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obcoplemiennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz