ob-co-ple-mie-ńcom

obcoplemieńcom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obcoplemieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obcoplemieniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
obcoplemieńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obcoplemieńcapojedyncza biernikmęski osobowy
obcoplemieńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
obcoplemieńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
obcoplemieńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
obcoplemieńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
obcoplemieńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
obcoplemieńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obcoplemieńcommnoga celownikmęski osobowy
obcoplemieńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
obcoplemieńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obcoplemieńcówmnoga biernikmęski osobowy
obcoplemieńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obcoplemieńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
obcoplemieńcymnoga mianownikmęski osobowy
obcoplemieńcymnoga wołaczmęski osobowy
obcoplemieńczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz