ob-du-cen-tach

obducentach (nazwa pospolita) rzeczownik med.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obducent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obducencimnoga mianownikmęski osobowy
obducencimnoga wołaczmęski osobowy
obducenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
obducenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
obducentpojedyncza mianownikmęski osobowy
obducentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obducentapojedyncza biernikmęski osobowy
obducentachmnoga miejscownikmęski osobowy
obducentamimnoga narzędnikmęski osobowy
obducentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obducentommnoga celownikmęski osobowy
obducentowipojedyncza celownikmęski osobowy
obducentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obducentówmnoga biernikmęski osobowy
obducentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
obducentymnoga biernikmęski zwierzęcy
obducentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz