ob-duk-cje

obdukcje (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: obdukcja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obdukcjapojedyncza mianownikżeński
obdukcjachmnoga miejscownikżeński
obdukcjamimnoga narzędnikżeński
obdukcjąpojedyncza narzędnikżeński
obdukcjemnoga mianownikżeński
obdukcjemnoga biernikżeński
obdukcjemnoga wołaczżeński
obdukcjępojedyncza biernikżeński
obdukcjipojedyncza celownikżeński
obdukcjipojedyncza miejscownikżeński
obdukcjipojedyncza dopełniaczżeński
obdukcjopojedyncza wołaczżeński
obdukcjommnoga celownikżeński
obdukcjimnoga dopełniaczżeński
obdukcyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz