obe-rkon-duk-tor

oberkonduktor (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oberkonduktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oberkonduktorpojedyncza mianownikmęski osobowy
oberkonduktorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oberkonduktorapojedyncza biernikmęski osobowy
oberkonduktorachmnoga miejscownikmęski osobowy
oberkonduktoramimnoga narzędnikmęski osobowy
oberkonduktorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oberkonduktorommnoga celownikmęski osobowy
oberkonduktorowipojedyncza celownikmęski osobowy
oberkonduktorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oberkonduktorówmnoga biernikmęski osobowy
oberkonduktorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oberkonduktorymnoga biernikmęski zwierzęcy
oberkonduktorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
oberkonduktorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oberkonduktorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
oberkonduktorzymnoga mianownikmęski osobowy
oberkonduktorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz