obe-rku

oberku (nazwa pospolita) rzeczownik chor.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: oberek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oberekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
oberkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
oberkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
oberkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
oberkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
oberkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
oberkimnoga biernikmęski zwierzęcy
oberkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
oberkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
oberkommnoga celownikmęski zwierzęcy
oberkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
oberkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
oberkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
oberkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz