obe-rsz-te-ra

obersztera (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oberszter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oberszterpojedyncza mianownikmęski osobowy
oberszterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oberszterapojedyncza biernikmęski osobowy
oberszterachmnoga miejscownikmęski osobowy
oberszteramimnoga narzędnikmęski osobowy
oberszterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oberszterommnoga celownikmęski osobowy
oberszterowipojedyncza celownikmęski osobowy
oberszterowiemnoga mianownikmęski osobowy
oberszterowiemnoga wołaczmęski osobowy
oberszterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oberszterówmnoga biernikmęski osobowy
oberszterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oberszterymnoga biernikmęski zwierzęcy
oberszterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
oberszterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oberszterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
oberszterzymnoga mianownikmęski osobowy
oberszterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz