obe-rwu-sy

oberwusy (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: oberwus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oberwuspojedyncza mianownikmęski osobowy
oberwusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oberwusapojedyncza biernikmęski osobowy
oberwusachmnoga miejscownikmęski osobowy
oberwusamimnoga narzędnikmęski osobowy
oberwusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oberwusimnoga mianownikmęski osobowy
oberwusimnoga wołaczmęski osobowy
oberwusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
oberwusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
oberwusommnoga celownikmęski osobowy
oberwusowipojedyncza celownikmęski osobowy
oberwusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oberwusówmnoga biernikmęski osobowy
oberwusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
oberwusymnoga biernikmęski zwierzęcy
oberwusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz