obier-co

obierco (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obiercapojedyncza mianownikmęski osobowy
obiercachmnoga miejscownikmęski osobowy
obiercamimnoga narzędnikmęski osobowy
obiercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
obiercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
obiercemnoga biernikmęski zwierzęcy
obiercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
obiercępojedyncza biernikmęski osobowy
obiercopojedyncza wołaczmęski osobowy
obiercommnoga celownikmęski osobowy
obiercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obiercówmnoga biernikmęski osobowy
obiercymnoga mianownikmęski osobowy
obiercymnoga wołaczmęski osobowy
obiercypojedyncza celownikmęski osobowy
obiercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
obiercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz