obier-ku

obierku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: obierek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obierekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
obierekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
obierkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
obierkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
obierkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
obierkimnoga mianownikmęski rzeczowy
obierkimnoga biernikmęski rzeczowy
obierkimnoga wołaczmęski rzeczowy
obierkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
obierkommnoga celownikmęski rzeczowy
obierkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
obierkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
obierkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
obierkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz