obij-bru-cy

obijbrucy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obijbruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obijbrucymnoga mianownikmęski osobowy
obijbrucymnoga wołaczmęski osobowy
obijbrukpojedyncza mianownikmęski osobowy
obijbrukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obijbrukapojedyncza biernikmęski osobowy
obijbrukachmnoga miejscownikmęski osobowy
obijbrukamimnoga narzędnikmęski osobowy
obijbrukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
obijbrukimnoga biernikmęski zwierzęcy
obijbrukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
obijbrukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obijbrukommnoga celownikmęski osobowy
obijbrukowipojedyncza celownikmęski osobowy
obijbrukowiemnoga mianownikmęski osobowy
obijbrukowiemnoga wołaczmęski osobowy
obijbrukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obijbrukówmnoga biernikmęski osobowy
obijbrukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obijbrukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz