obior-cą

obiorcą (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obiorca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obiorcapojedyncza mianownikmęski osobowy
obiorcachmnoga miejscownikmęski osobowy
obiorcamimnoga narzędnikmęski osobowy
obiorcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
obiorcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
obiorcemnoga biernikmęski zwierzęcy
obiorcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
obiorcępojedyncza biernikmęski osobowy
obiorcopojedyncza wołaczmęski osobowy
obiorcommnoga celownikmęski osobowy
obiorcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obiorcówmnoga biernikmęski osobowy
obiorcymnoga mianownikmęski osobowy
obiorcymnoga wołaczmęski osobowy
obiorcypojedyncza celownikmęski osobowy
obiorcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
obiorcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz