obir-ki

Obirki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Obirek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Obirekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Obirkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Obirkapojedyncza biernikmęski osobowy
Obirkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Obirkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Obirkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Obirkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Obirkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Obirkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Obirkommnoga celownikmęski osobowy
Obirkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Obirkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Obirkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Obirkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Obirkówmnoga biernikmęski osobowy
Obirkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Obirkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz