ob-jezd-ni-kiem

objezdnikiem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: objezdnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
objezdnicymnoga mianownikmęski osobowy
objezdnicymnoga wołaczmęski osobowy
objezdnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
objezdnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
objezdnikapojedyncza biernikmęski osobowy
objezdnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
objezdnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
objezdnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
objezdnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
objezdnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
objezdnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
objezdnikommnoga celownikmęski osobowy
objezdnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
objezdnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
objezdnikówmnoga biernikmęski osobowy
objezdnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
objezdnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz