ob-la-cjo-na-riu-sza

oblacjonariusza (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oblacjonariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oblacjonariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
oblacjonariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oblacjonariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
oblacjonariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
oblacjonariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
oblacjonariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
oblacjonariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
oblacjonariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
oblacjonariuszemnoga mianownikmęski osobowy
oblacjonariuszemnoga wołaczmęski osobowy
oblacjonariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oblacjonariuszommnoga celownikmęski osobowy
oblacjonariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
oblacjonariuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oblacjonariuszówmnoga biernikmęski osobowy
oblacjonariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oblacjonariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
oblacjonariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
oblacjonariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz