ob-la-ta-niec

oblataniec (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: oblataniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oblataniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
oblatańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
oblatańcapojedyncza biernikmęski osobowy
oblatańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
oblatańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
oblatańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
oblatańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
oblatańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
oblatańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
oblatańcommnoga celownikmęski osobowy
oblatańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
oblatańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
oblatańcówmnoga biernikmęski osobowy
oblatańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
oblatańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
oblatańcymnoga mianownikmęski osobowy
oblatańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz