ob-li-ga-ta-riu-sza-mi

obligatariuszami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obligatariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obligatariuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
obligatariuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obligatariuszapojedyncza biernikmęski osobowy
obligatariuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
obligatariuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
obligatariuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
obligatariuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
obligatariuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
obligatariuszemnoga mianownikmęski osobowy
obligatariuszemnoga wołaczmęski osobowy
obligatariuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obligatariuszommnoga celownikmęski osobowy
obligatariuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
obligatariuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obligatariuszupojedyncza wołaczmęski osobowy
obligatariuszymnoga dopełniaczmęski osobowy
obligatariuszymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz