obor-kom

oborkom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: oborek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oborekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
oborekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
oborkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
oborkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
oborkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
oborkimnoga mianownikmęski rzeczowy
oborkimnoga biernikmęski rzeczowy
oborkimnoga wołaczmęski rzeczowy
oborkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
oborkommnoga celownikmęski rzeczowy
oborkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
oborkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
oborkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
oborkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

oborkom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: oborka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
oborcepojedyncza celownikżeński
oborcepojedyncza miejscownikżeński
oborekmnoga dopełniaczżeński
oborkapojedyncza mianownikżeński
oborkachmnoga miejscownikżeński
oborkamimnoga narzędnikżeński
oborkąpojedyncza narzędnikżeński
oborkępojedyncza biernikżeński
oborkimnoga mianownikżeński
oborkimnoga biernikżeński
oborkimnoga wołaczżeński
oborkipojedyncza dopełniaczżeński
oborkopojedyncza wołaczżeński
oborkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz