obor-ni-ku

oborniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: obornik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obornikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
obornikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
obornikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
obornikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
obornikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
obornikimnoga mianownikmęski rzeczowy
obornikimnoga biernikmęski rzeczowy
obornikimnoga wołaczmęski rzeczowy
obornikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
obornikommnoga celownikmęski rzeczowy
obornikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
obornikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
obornikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
obornikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz