ob-rad-ni-kom

obradnikom (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obradnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obradnicymnoga mianownikmęski osobowy
obradnicymnoga wołaczmęski osobowy
obradnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
obradnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obradnikapojedyncza biernikmęski osobowy
obradnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
obradnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
obradnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
obradnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
obradnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
obradnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obradnikommnoga celownikmęski osobowy
obradnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
obradnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obradnikówmnoga biernikmęski osobowy
obradnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
obradnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz