ob-ro-ka

Obroka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Obrok

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Obrokpojedyncza mianownikmęski osobowy
Obrokapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Obrokapojedyncza biernikmęski osobowy
Obrokachmnoga miejscownikmęski osobowy
Obrokamimnoga narzędnikmęski osobowy
Obrokimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Obrokimnoga biernikmęski zwierzęcy
Obrokimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Obrokiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Obrokommnoga celownikmęski osobowy
Obrokowipojedyncza celownikmęski osobowy
Obrokowiemnoga mianownikmęski osobowy
Obrokowiemnoga wołaczmęski osobowy
Obrokówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Obrokówmnoga biernikmęski osobowy
Obrokupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Obrokupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz