ob-ro-ńcom

obrońcom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obrońca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obrońcapojedyncza mianownikmęski osobowy
obrońcachmnoga miejscownikmęski osobowy
obrońcamimnoga narzędnikmęski osobowy
obrońcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
obrońcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
obrońcemnoga biernikmęski zwierzęcy
obrońcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
obrońcępojedyncza biernikmęski osobowy
obrońcopojedyncza wołaczmęski osobowy
obrońcommnoga celownikmęski osobowy
obrońcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
obrońcówmnoga biernikmęski osobowy
obrońcymnoga mianownikmęski osobowy
obrońcymnoga wołaczmęski osobowy
obrońcypojedyncza celownikmęski osobowy
obrońcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
obrońcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz