ob-ry-cian

obrycian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: obrycianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
obrycianmnoga dopełniaczmęski osobowy
obrycianmnoga biernikmęski osobowy
obrycianachmnoga miejscownikmęski osobowy
obrycianamimnoga narzędnikmęski osobowy
obrycianiemnoga mianownikmęski osobowy
obrycianiemnoga wołaczmęski osobowy
obrycianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
obrycianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
obrycianinapojedyncza biernikmęski osobowy
obrycianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
obrycianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
obrycianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
obrycianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
obrycianommnoga celownikmęski osobowy
obrycianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
obrycianymnoga biernikmęski zwierzęcy
obrycianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz